Украінскі Крым. Частка 1

Ніколі б не падумаў, што падчас майго жыцця будуць адбывацца будзь якія змены межаў у блізкіх да Беларусі краінах. Але вось табе на, цяпер я магу зрабіць пост у ВК са словамі "Быў у Крыму, пакуль гэта не стала Расіяй".

Адкінем палітыку (калі не любіце яе ці я вам з ёю надакучым).

Можаце панастальгіраваць разам са мною

Ішоў 2011 год.

  

Недзе ва Ўсходняй Украіне

 

Дняпро. Вялікі і магутны

 Крым. Край партызанскай славы

Далей ідуць фоткі з Феадосіі:

 Порт Феадосіі. Яшчэ пад украінскай сімволікай. Былі гады, вось у маю маладосць украінскі сцяг лунаў над слаўнай Феадосіяй!..

 

 "Діды ваівалі". І як на гэтым можна зарабіць :)

 Мапа Феадосіі.
Па-руску. Турыстам, якія акупуюць / акупавалі гэты горад падчас летняга сезону

А тут на дзвюх мовах (шыльдачка часоў СССР)

А вось ваенная база, на якой праводзіліся вучэнні ўкраінскай арміі і НАТО

 Крыніца каля манастыра. Дарэчы, вельмі цікавага і старажытнага

 Помнік Афанасію Нікіціну. Вандроўніку за 3 мора. Тады вандраваць было не тое што цяпер. Тады не было лоўкостаў, хостэлаў ці каучсёрфінга. Толькі лапці, толькі хардкор!

 Мяне чамусьці здзівіў выгляд звычайнае травы на фоне мора. Усё ж мора было для мяне нечым дзівосным і незвычайным. А тут трава, амаль такая ж, якую можна пабачыць паўсюль у Беларусі.

Дэпутаты Гарсавета Феадосіі ўшанавалі яшчэ грамадзян Украіны за правядзенне пікета супраць размяшчэння войскаў НАТО ў Крыму. 2006 год. 

Потым мы паехалі на Азоўскае мора. Такая магчымасць: пабачыць адразу два мора!
Што мне вельмі дагэтуль запомнілася, гэта адносна чыстыя пляжы і цёплая вада. Яна на Азове больш салёная, чым на Чорным. Таму прасцей плаваць.

Пустыя пляжы на Арабацкай стрэлцы. Тады хадзілі чуткі, што некалькі чалавек нібыта заразіліся нейкім страшэнным вірусам, таму на Азоўскім моры нібыта небяспечна купацца. Хм... Але потым гэты міф быў развеяны і мы вырашылі ўсё ж паехаць на Азоўскае мора і не пашкадавалі.

Было такое ўражанне, што знаходзішся ў пустыні. Столькі вады знаходзіцца паабапал дарогі. А па ўражаннях пустыня ды й годзе. Такія расліны, як на фотцы, лёталі клубочкамі паўсюль.

Яшчэ запомнілася, што машына загрузла ў пяску. І прыйшлося падкладваць пластыкавыя бутэлькі, якія валяліся побач, каб выехаць. Лайфхак на будучыню, калі загрузнеце.

А на сёння ўсё. Чытайце працяг на

"Dźe byŭ ja".

Дзе быў я?

Я люблю фоткаць. Не для таго, каб потым паказаць. Мяне прываблівае сам працэс. Не, я не прафесіянал. І нават не прэтэндую на тое, каб калісьці пачаць рабіць прафесійныя здымкі. Я проста фоткаю. Я фіксую моманты. А моманты ў маладыя гады, яны такія, яскравыя, эмацыйныя. А фотаапарат хоць неяк, ды фіксуе іх. Дазваляе забраць частку гэтае атмасферы з сабой.

Мяне раз'юшвае, калі нехта просіць мяне зрабіць фотаздымак, тлумачыць, якім ён павінен быць. Гэта не па мне. Я лічу, што трэба быць вар'ятам, каб падчас вандровак канцэнтрыраваць увагу на фотаздымках. Гэта злачынства супраць маладосці. Фоткаць трэба хутка і ў аўтаматычным рэжыме. Так ты і момант з сабой забіраеш, ды яшчэ і можаш яго як мае быць пражыць. Прынамсі, так я і раблю. Я не замарочваюся наконт асвятлення, ракурса і г.д. Я вандрую і фоткаю ў аўтаматычным рэжыме і забіраю з сабой тыя моманты, якія мне падабаюцца.

Так атрымалася, што фотак на камп'ютэры ў мяне шмат. Я не паказваю здымкі, зробленыя падчас нядаўніх вандровак. Не хачу марнаваць час і сілы на тлумачэнні. Я хачу, каб моманты засталіся са мною. А фоткі потым дапамогуць маім успамінам аднавіцца.

Я проста хачу падзяліцца з вамі выпадковымі фотаздымкамі з маёй калекцыі.

Вы толькі што пабачылі 5 фотак, большасць з якіх вы аднясеце да катэгорыі "ні аб чым" (ну ок, у апошняй нешта ёсць). Гэтыя 5 здымкаў зробленыя ў 5 розных краінах. І кожная з гэты фотак мае для мяне пэўны сэнс.

Першая фотка выклікае ў мяне асацыяцыю з вяртаннем у лета. Я ніколі не вяртаўся ў лета. А на гэтай фотцы ў мяне склалася ўражанне, што раптам пасля восені пачалося яно. Гарачае, потнае лета.

Другая фотка - тыповая Еўропа. І чамусьці думкі пра гамасэксуалістаў, рознакаляровы сцяг якіх выклікае ў мяне асацыяцыі з гэтай машынай.

Трэцяя фотка выклікае ў мяне думкі пра спакой і вечнасць, а таксама пра шчаслівыя краіны. Зробленая на могліцах.

Чацвёртая фотка зусім не Малінаўка вячэрняя.

А пятая фотка зроблена пасля таго, якя змяніў тэмпературу вакол сябе на 48 градусаў.